Kadra kierownicza

 
Dyrektor Szkoły
mgr Robert Och
 
Wicedyrektor
mgr Krzysztof Kapłon
 
Kierownik
szkolenia praktycznego

mgr Lidia Nogowska

 

 

 

Historia szkoły

Anna  Renet-Jursz» 1941-1944
Szkoła powstała w okresie II wojny światowej w 1941 roku. Założyła ją i pierwszym dyrektorem była pani Anna Renet-Jursz. 2-letnia prywatna Szkoła Handlowa realizowała program gimnazjum (mimo zakazu okupanta) i dodatkowo przedmioty zawodowe. Zatrudniała nauczycieli, którzy legitymując się oficjalnym angażem, mogli pracować w tajnym nauczaniu. Chroniła młodzież przed wywiezieniem na roboty do Niemiec (ani jeden uczeń nie został wywieziony) i stworzyła jej warunki do nauki.

» 1945-1948
Po przejściu frontu - 1 marca 1945 roku pani Anna Renet-Jursz otworzyła prywatne koedukacyjne Gimnazjum Kupieckie, które z dniem 1 września 1946 roku stało się szkołą licealną. 1 września 1947 r. powstało Liceum i Gimnazjum Handlowe, które dzięki wysokiemu poziomowi nauki otrzymało prawa szkół państwowych. Ukoronowaniem pierwszego etapu działalności była matura w czerwcu 1948 roku - 30 absolwentów otrzymało świadectwa dojrzałości. W 1949 r. panią Annę Renet-Jursz zdegradowano do stanowiska nauczycielki, a w 1950 r. pozbawiono pracy. W 1957 r. pani Anna Renet-Jursz została zrehabilitowana.

Włodzimierz Pieńkowski» 1949-1962
W roku szkolnym 1949/50 szkołę przekazano Prezydium Miejskiej Rady Narodowej w Puławach, a następnie upaństwowiono. Dyrektorem szkoły w latach 1949-1956 był Włodzimierz Zbigniew Pieńkowski. Wiosną 1955 r. Ministerstwo Handlu Wewnętrznego podjęło decyzję o likwidacji szkoły (z powodu braku odpowiednich warunków lokalowych). W roku szkolnym 1955/56 szkoła przestała istnieć jako samodzielna jednostka i została włączona do Technikum Weterynaryjnego. W roku szkolnym 1957/58 reaktywowano szkołę - powstało Technikum Gospodarcze. Dyrektor szkoły pan Henryk Kamiński rozpoczął budowę nowego gmachu. 4 września 1962 r. uroczyście oddano do użytku nową część budynku przy ulicy Polnej 18.

» 1972-1976Henryk Kamiński
Od 1 września 1972 r. szkoła nosiła nazwę Zespół Szkół Zawodowych nr 1 w Puławach, a 15 marca 1975 r. za szczególne osiągnięcia w pracy dydaktyczno-wychowawczej otrzymała Medal Komisji Edukacji Narodowej. 16 października 1976 r. w gmachu szkoły w 35 rocznicę założenia Szkoły Handlowej odbył się I Zjazd Absolwentów Szkół: handlowych, gastronomicznych i ekonomicznych. Celem Zjazdu było zacieśnienie więzi i pogłębienie przyjaźni pomiędzy absolwentami. W Zjeździe uczestniczyło ponad 200 osób - wychowanków i profesorów. Po tragicznej śmierci dyrektora Henryka Kamińskiego z dniem 1 lutego 1979 r. dyrektorem został Czesław Chruścicki, który funkcję tę pełnił do przejścia na emeryturę 31 sierpnia 1992 r.

Czesław Chruścicki» 1985-2000
22 lutego 1985 r. szkoła otrzymała imię Stefanii Sempołowskiej. Z inicjatywy dyrektora Czesława Chruścickiego i przy jego osobistym zaangażowaniu rozbudowano szkołę. Nową część obiektu oddano do użytku w 1989 r. Od 1 września 1992 r. funkcję dyrektora szkoły pełniła Wanda Latkowska-Kwiatek. W 55-lecie szkoły, 12 października 1996 r. odbył się II Zjazd Absolwentów. Uczestników było ponad 400, a głównym punktem programu było odsłonięcie tablicy pamiątkowej poświęconej Annie Renet-Jursz. W okresie ponad 55 lat istnienia szkoła wykształciła ponad 10 000 absolwentów i wychowanków. Do tych, którzy odeszli na wieczną wartę należą wszyscy dotychczasowi dyrektorzy, ksiądz Zbigniew Adamczewski, Anna Czarnocka, Hanna Boska, Oktawia Domosławska, Aleksander Kaczorowski, Władysław Koter, Stanisław Płożański, Jadwiga Bretes, Józef Trześniak, Zygmunt Wydra, Wacław Kaszczuk, Maria Kamińska, Tadeusz Rasiewicz, Ewa Szczygieł, Jan Kotelba, Józef Kozieł, Józef Oleśkiewicz, Maria Pać, Wanda Bujewicz, Mieczysław Bielski i inni. Na zasłużonej emeryturze przebywają profesorowie: Apolonia Wójtowicz, Jadwiga Chruścicka, Aleksandra Truszczyńska, Irena Byjoś, Andrzej Jackiewicz, Maria Wójcik, Teresa Turak, Marianna Oleśkiewicz, Mieczysława Lis, Marta Grodzicka a także wicedyrektorzy szkoły Krystyna Wadecka i Sławomir Pać.

Dnia 13 października 2001 r. w 60-lecie szkoły odbył się III Zjazd Absolwentów. Uczestników było 217 a razem z zaproszonymi gośćmi ponad 300.

Od dnia 1 września 2002 roku szkoła nosi nazwę Zespół Szkół nr 1 im. Stefanii Sempołowskiej.

Wanda Latkowska-Kwiatek» 1992-2008
Pani Wanda Latkowska-Kwiatek pełniła funkcję dyrektora ZS nr 1 im. Stefanii Sempołowskiej przez trzy kadencje w latach 1992 - 2007.
Absolwentka Wydziału Ekonomicznego UMCS w Lublinie. Pracę zawodową rozpoczęła w 1972 r. w ZSZD nr 2 w Lublinie. W 1975 r. podjęła pracę jako nauczycielka przedmiotów ekonomicznych w ZSZ nr 1 w Puławach.
Praca dydaktyczna i wychowawcza dawała Jej wiele satysfakcji. W rezultacie dużego zaangażowania uczniowie pod Jej kierunkiem odnieśli szereg sukcesów w Olimpiadzie Wiedzy Ekonomicznej na szczeblach: wojewódzkim i centralnym. Praca wychowawcza, wiedza, doświadczenie oraz koleżeńska postawa sprawiły, że w 1992 r. w wyniku konkursu Lubelski Kurator Oświaty powierzył Jej funkcję dyrektora szkoły Za zaangażowanie zawodowe otrzymała: Złoty Krzyż Zasługi, Medal Komisji Edukacji Narodowej, nagrodę II stopnia Ministra Edukacji Narodowej, nagrody Kuratora Oświaty w Lublinie oraz Starosty Puławskiego.
Znajdowała również czas na działalność społeczną, przede wszystkim w NSZZ „Solidarność” Pracowników Oświaty.
Za priorytet stawiała dobro szkoły i uczniów. Dzięki temu, szkoła wzbogaciła się o nowe pracownie komputerowe, technologiczne, centra multimedialne, pomoce dydaktyczne. Szkoła uczestniczyła w programie PHARE „MOVE” modernizującym szkolnictwo zawodowe. W ramach ogólnopolskiego programu „Szkół uczących się” podjęła profesjonalne działania na rzecz poprawy jakości, dzięki czemu placówce przyznano certyfikat jakości.

 

Patron szkoły

"Szkoła - jak życie - nie staje,
nie zatrzymuje się,
a każdy dzień jej pracy
odbija się echem w przyszłości"

Stefania Sempołowska (1869 - 1944)

Była niezwykle aktywną osobą. Brała udział niemal we wszystkich inicjatywach oświatowych, które miały miejsce w Polsce podczas jej życia.

Tajna edukacja

Stefania SempołowskaUrodziła się 1 października 1869 roku w wielkopolskiej wsi Polenisz koło Środy. Ojciec zmarł bardzo wcześnie na zawał serca, „jedną z przyczyn była ruina finansowa". Majątek rodzinny był mocno zadłużony i wkrótce został zlicytowany.

Stefania wraz z matką i rodzeństwem była zmuszona przeprowadzić się do domu babki Emilii Lalewiczowej (Sempołowskiej). Babka była osobą nader ekscentryczną, o wolnym i otwartym umyśle. Jej barwne opowieści i liczne historie o walkach narodowowyzwoleńczych, o wybitnych działaczach społeczno - politycznych i ruchu wolnościowym wywarły na małą Stefanię olbrzymi wpływ i stały się pożywką dla rozwinięcia przyszłej aktywności.

W 1877 roku matka Stefanii - Maria z powodu złej sytuacji finansowej przeniosła się do Warszawy i podjęła pracę. Była w owych czasach jedną z pierwszych kobiet - rzemieślniczek, pionierką w zawodzie niemal wówczas niedostępnym dla kobiet ze sfer ziemiańskich. Otworzyła pracownię sztucznych kwiatów, co pozwoliło jej na zapewnienie swoim dzieciom edukacji.

Niebawem Stefania zaczęła uczęszczać do jednej z najlepszych szkół średnich w Warszawie - tajnej żeńskiej pensji Jadwigi Papi.

W 1887 r. zdała egzamin nauczycielski, dzięki czemu uzyskała formalne prawo do nauczania. Wkrótce stała się słuchaczką kursów na Uniwersytecie „Latającym", zwanym również „Babskim". Była to nielegalna, bardzo postępowa szkoła wyższa dla kobiet. W związku z nasiloną rusyfikacją i kontrolą ze strony władz carskich uczelnia nie mogła mieć stałej lokalizacji. Zajęcia odbywały się co rusz w innym miejscu, przeważnie w domach prywatnych, stąd nazwa Uniwersytet „Latający".

Kobiety! Zróbmy to same!

W 1888 roku Stefania trafiła do Kobiecego Koła Oświaty Ludowej (KKOL) w Warszawie. W związku z tym, że męskie Koło Oświaty Ludowej nie chciało w swoich szeregach kobiet, z obawy „aby gadatliwe niewiasty nie zdekonspirowały Koła", kobiety wzięły sprawy w swoje ręce. Nauczycielki i działaczki oświatowe założyły w 1883 roku własną organizację - Kobiece Koło Oświaty Ludowej. Działały one aktywnie przez dwadzieścia trzy lata, bo aż do 1906 roku.

Stefania trafiła w szeregi Koła dzięki jego przewodniczącej K. Kulikowskiej. Koło początkowo jako cel stawiało sobie poprawę losu kobiet wiejskich, jednak z czasem swoimi działaniami objęło całą społeczność wiejską. Liderkami organizacji były m.in. K. Kulikowska, R. Brzezińska, F. Morzycka, A.P. Śmiszkówna (pseud. Antoszka), J. Jahołkowska, P. Sieroszewska, M. Boufałłówna - późniejsza Wysłouchowa, W. Umińska oraz oczywiście Sempołowska.

Zakres działań Koła był bardzo szeroki, od organizowania tajnych szkółek dla dzieci, bibliotek wiejskich i kursów dla dorosłych, po urządzanie nielegalnych obchodów świąt narodowych i wydawanie publikacji. Kształcono również nauczycielki, które potem kierowano na wieś, gdzie niejednokrotnie w ekstremalnych warunkach, zupełnie od podstaw, organizowały szkoły, a dzięki swej charyzmie stawały się często lokalnymi animatorkami.

Kobiece Koło Oświaty Ludowej ściśle współpracowało z Kołem Kobiet Korony i Litwy, organizacją kobiecą o znacznie większym zasięgu i spektrum działania. Sempołowska niezwykle mocno włączyła się w działanie tej grupy. Przez wiele lat kierowała sekcją pedagogiczną. Do jej zadań należało ciągłe dokształcanie nauczycielek oraz dostarczanie im pomocy naukowych, książek, elementarzy. We współpracy z innymi kobietami poszukiwała także odpowiednich wsi i osadzała tam tajne nauczycielki.

Praca w tamtym okresie na wsi była bardzo niebezpieczna ze względu na ciągły nadzór i represje ze strony zaborcy. Chłopi nierzadko byli całkowicie zastraszeni i niechętni jakimkolwiek działaniom, które pociągały za sobą ryzyko. Byli znacznie bardziej uzależnieni od władzy urzędników carskich niż mieszkańcy miast, co powodowało, że nieraz ze strachu przed represjami woleli nie zmieniać w żaden sposób istniejącego stanu rzeczy.

Stop rusyfikacji

W grudniu 1899 roku Sempołowska została aresztowana wraz z liczną grupą działaczy Wydziału Czytelń Bezpłatnych Warszawskiego Towarzystwa Dobroczynności za rozpowszechnianie „nieprawomyślnej" literatury.Stefania Sempołowska

W 1900 roku, po wyjściu z więzienia z werwą wzięła się za realizację testamentu swojego bliskiego przyjaciela B. Hirszfelda, który przeznaczył na cele oświatowe 32 tys. rubli. Stefania przypadającą dla niej kwotę przeznaczyła na rozwój szkół rolniczych. Udzieliła hojnego wsparcia szkole w Pszczelinie prowadzonej przez Jadwigę Dziubińską.

Wspomagała ją także merytorycznie m.in licznymi wykładami i pogadankami historycznymi oraz oprowadzaniem wycieczek „pszczeliniaków" po Warszawie.
„Wycieczki po Warszawie - zwłaszcza dla młodzieży chłopskiej - grały rolę poważnego bodźca umysłowego, budziły szersze zainteresowania, odrywały chłopa od własnych tylko interesów codziennych" - twierdziła.

Przy końcu 1902 roku została ponownie aresztowana. Jako poddana pruska, prowadząca „szkodliwą działalność" na terenie ziem Polski pod zaborem rosyjskim została w trybie natychmiastowym wydalona poza granice Cesarstwa Rosyjskiego. Przeniosła się do Krakowa, jednak, gdy tylko nadarzyła się okazja, w 1905 roku, wróciła do Warszawy, aby ponownie zająć się działalnością oświatową.

1 października tego samego roku w szkole w Pilaszkowie w powiecie łowickim powołano Związek Nauczycieli Ludowych, z którym Sempołowska związała się na kolejne 20 lat. W trakcie zjazdu nauczyciele ludowi, w związku z  wszechobecną rusyfikacją, podjęli decyzję, że „odtąd nauka w szkołach ludowych odbywać się będzie wyłącznie po polsku i w duchu narodowym". Pod powyższą uchwałą znalazło się ok. 1000 podpisów.

Grób  S.SempołowskiejSempołowska w owym czasie wielokrotnie jeździła jako prelegentka na wieś. Po pewnym czasie, ze względu na duże trudności związane z takimi wyjazdami postanowiono utworzyć w Warszawie internatowy Uniwersytet Chłopski. Funkcjonował od 3 stycznia do 16 lutego 1907. Kierowniczką placówki była Sempołowska.
W następnym roku przy ścisłej współpracy z Towarzystwem Kółek Rolniczych im. Staszica zorganizowano czterdziestodniowe kursy dla chłopów. Program kursu przygotowywali aktywni działacze wiejscy, dzięki czemu był dobrze dostosowany do faktycznych potrzeb mieszkańców wsi.

Siłaczka

Sempołowska „wielka indywidualność (...), przez 50 lat swego czynnego życia brała aktywny udział we wszystkim, co działo się wówczas w Polsce". Systematycznie publikowała w postępowej prasie: „Głosie Nauczycielskim", „Poradniku dla czytających książki", „Nowych Torach", „Myśli Polskiej", „Ogniwie". Była współredaktorką czasopisma dla dzieci i młodzieży „Z bliska i z daleka" oraz „W słońcu".

Podczas II wojny światowej angażowała się w organizowanie wsparcia dla więźniów oraz Żydów z warszawskiego getta.

Zmarła 31 stycznia 1944 r. Pochowano ją na warszawskich Powązkach, na płycie nagrobnej widnieje napis: „Działaczka oświatowa i nauczycielka. Niestrudzona bojowniczka o prawa więźniów".

 

Szkoły i zawody

Oferta edukacyjna na rok szkolny 2018/2019

Szkoły dzienne

Technikum nr 1 (4 lata nauki, matura i egzamin z 2 kwalifikacji)
     » zawód: technik ekonomista
     »
zawód: technik spedytor

     » zawód: technik żywienia i usług gastronomicznych
     » zawód: technik usług fryzjerskich 

Branżowa Szkoła I stopnia nr 1 (3 lata nauki, egzamin z 1 kwalifikacji)
     » zawód: kucharz
    
» zawód: fryzjer, magazynier, piekarz, cukiernik, sprzedawca (klasa wielozawodowa)

        Szkoły dla dorosłych (w systemie zaocznym)

Szkoła Policealna dla Dorosłych
     »
zawód: technik bhp
    
» zawód: technik rachunkowości
     »
zawód: technik usług pocztowych i finansowych

Liceum Ogólnokształcące dla Dorosłych

» po ZSZ nabór do klasy drugiej (2 lata nauki)
» po gimnazjum nabór do klasy pierwszej (3 lata nauki)

Podania o przyjęcie do szkół dla dorosłych

    - Liceum Ogólnokształcące dla Dorosłych (klasa I)
    - Liceum Ogólnokształcące dla Dorosłych (klasa II)
    - Szkoła Policealna
    - Kursy kwalifikacyjne

t. ekonomista

TECHNIK EKONOMISTA

Ogólna charakterystyka zawodu: W trakcie 4-letniej nauki uczniowie zdobywają szeroką wiedzę z zakresu ekonomii, prawa, rachunkowości przedsiębiorstw, ekonomiki, statystyki, towaroznawstwa oraz obsługi sprzętu komputerowego. Odbywają praktyki zawodowe w instytucjach finansowych oraz w działach ekonomiczno-finansowych różnych podmiotów gospodarczych.
Kwalifikacje:
  • K1 Planowanie i prowadzenie działalności w organizacji,
  • K2 Prowadzenie rachunkowości.
Przedmioty rozszerzone: matematyka, język angielski
 
Perspektywy zatrudnienia:
- banki, instytucje finansowe,
- sekretariaty – asystent prezesa, dyrektora,
- biura rachunkowe,
- urzędy skarbowe,
- urzędy pocztowe,
- agencje ubezpieczeniowe,
- instytycje samorządu terytorialnego
- urzędy miasta, gminy,
- różne stanowiska pracy w działach takich jak np. dział marketingu, zaopatrzenia, księgowości, planowania, 
- samodzielne prowadzenie firmy.
 

 

Kadra dydaktyczna

KADRA DYDAKTYCZNA - r. szk. 2017/2018

Lp. Nazwisko Imię Nauczane przedmioty
1 Abramek Grzegorz j. angielski
2 Banach Marek spedycja
3 Bińczak Barbara zawodowe ekonomiczne
4 Boguta Izabela zawodowe gastronomiczne
5 Brzezińska Anna - s. Lucilla religia
6 Cieślik Anna biologia, zawodowe fryzjerskie
7 Czopko-Noworolnik Katarzyna zawodowe gastronomiczne
8 Dybus Aleksandra biologia
9 Filipowska Joanna zawodowe ekonomiczne
10 Giza Agnieszka bibliotekarka
11 Gładysz Magdalena informatyka
12 Grobel Iwona geografia
13 Grzesiak Iwona chemia, zawodowe gastronomiczne
14 Jarecka Iwona - s. Bernadetta religia
15 Jędrych Monika bibliotekarka
16 Kapłon Krzysztof spedycja, edukacja dla bezpieczeństwa
17 Karczmarzyk Małgorzata zawodowe ekonomiczne
18 Kitka Marzena pedagog
19 Klepko Agnieszka j. angielski
20 Kociuba Urszula zawodowe gastronomiczne
21 Kołodziejek Edyta j. angielski
22 Kopińska Halina zawodowe gastronomiczne
23 Koter Zbigniew język polski
24 Kosowski Krzysztof historia
25 Kowalska Magdalena j. niemiecki
26 Kowalska Teresa wychowanie fizyczne
27 Krupa Renata j. angielski
28 Kustra Mirosława matematyka
29 Kwiatek-Wawrzycka Beata zawodowe gastronomiczne
30 Legieć Barbara j. polski
31 Majkowska Monika fizyka, matematyka
32 Myśliwiec Urszula zawodowe gastronomiczne
33 Nogowska Lidia zawodowe ekonomiczne
34 Och Robert historia
35 Ociepa Anna zawodowe ekonomiczne
36 Pajurek Bożena j. polski
37 Pakuła Teresa zawodowe fryzjerskie
38 Pazik Katarzyna wychowanie fizyczne
39 Pluta Małgorzata j. angielski
40 Poleszak Małgorzata zawodowe fryzjerskie
41 Rauner Monika historia
42 Rułka Malwina j. polski
43 Skwarek Barbara geografia
44 Sosik Robert j. angielski
45 Sokołowska Danuta wychowanie fizyczne
46 Szykuła Dorota wychowanie fizyczne
47 Śwital Magdalena j. angielski
48 Urbańska Dorota spedycja
49 Widz-Wiejak Dominika j. niemiecki
50 Wiszowata Joanna zawodowe gastronomiczne
51 Wiśniewska Joanna matematyka
Czytaj więcej: Kadra dydaktyczna